സ്വാഗതം WELCOME स्वागत

എന്റെ ഈ ഇട്ടാവട്ടത്തിലേക്ക് എല്ലാവര്ക്കും സ്വാഗതം

Saturday, June 10, 2017

ഒരു പരോൾ കാല കഥ !



പ്രവാസത്തിന്റെ ഉഷ്‌ണ ചൂടിൽ നിന്നു ഒരു മാസത്തെ പരോളിന്‌ വന്ന അയാൾ പുലർ മയക്കത്തിലാണ്. ഒപ്പം കിടന്നുറങ്ങിയ സഹധർമ്മിണി പുലർച്ചെതെന്നെ അയാളെ വിട്ടു വീട്ടു ജോലികൾക്കിറങ്ങി.

അടുക്കളയിൽ ഭക്ഷണം പാകം ചെയ്യൽ..., മക്കളെ ഉറക്കത്തിൽ നിന്നു ഉണർത്തൽ..., അവരോടു സ്കൂളിൽ പോകുവാൻ തയ്യാറാക്കുവാൻ ദൃതി കൂട്ടൽ..., ഇതിനിടയിൽ അവരുടെ ഉടുപ്പുകൾ ഇസ്തിരി ഇടൽ..., ഇടക്ക് ഓടി പോയി അടുക്കളയിൽ വീണ്ടും പണികൾ നോക്കൽ..., മക്കളുടെ സ്കൂൾ ബാഗിൽ ബുക്കുകൾ ശരിയാണോ എന്നു ശ്രദ്ധിക്കൽ..., അവർക്കുള്ള ഭക്ഷണം ടിഫിൻ ബോക്സിൽ ആക്കൽ..., ഇടക്ക് മക്കൾ തമ്മിൽ വാശി കൂട്ടുമ്പോൾ ശകാരിക്കൽ...,സ്കൂൾ വാൻ ഗൈറ്റിൽ എത്തി ഹോൺ അടിക്കുന്നുണ്ടോ എന്നു ഇടക്ക് എത്തിനോക്കാൻ... അങ്ങനെ ഒരുപാട് പണികൾ ഒപ്പത്തിനൊപ്പം സമയം നോക്കി കൊണ്ട് ഭാര്യ ചെയ്തു തീർക്കുകയാണ്...

മേലെ പറഞ്ഞ പണികളിൽ നിന്നുള്ള പൊട്ടലും ചീറ്റലും ഇടക്കെല്ലാം അയാളുടെ ഉറക്കത്തെ അലോസരപെടുത്തിയിരുന്നു. എങ്കിലും അയാൾ എഴുന്നേറ്റില്ല. പാതി മയക്കത്തിൽ അങ്ങനെ തിരിഞ്ഞും മറിഞ്ഞും കിടന്നു.

പിന്നീട് കുറച്ചു വൈകിയാണ് അയാൾ കിടക്കയിൽ നിന്നു എഴുന്നേറ്റത്. ബെഡിനു അടുത്തുള്ള മേശയിൽ തനിക്കുള്ള കാപ്പി ഭാര്യ തയ്യാറാക്കി വച്ചിരിക്കുന്നു. അവൾ ഇതു എപ്പോൾ ഇവിടെ കൊണ്ടു വന്നു വച്ചു എന്നുപോലും അയാൾക്ക്‌ ഓർമ്മ കിട്ടിയില്ല. വീട് നിശബ്ദമായിരുന്നു. അതിൽ നിന്നു മക്കൾ സ്കൂളിൽ പോയി എന്നു അയാൾക്ക്‌ ഉറപ്പായി . പതുക്കെ കാപ്പിയുമായി അയാൾ ഉമ്മറത്തേക്ക് നടന്നു.

പത്രം കൈയിലെടുത്തു വായന തുടങ്ങിയ അയാൾക്ക് വേഗം വിരസത അനുഭവപ്പെട്ടു. നാടിന്റെ സ്പന്ദനം ഉറ്റുനോക്കുന്ന തന്നെ പോലുള്ള ഒരു സാധാരണ പ്രവാസി പ്രതീക്ഷിക്കുന്ന ഒരു വാർത്തയും പാത്രത്തിൽ കാണുന്നില്ല . ഒറ്റക്കുള്ള അയാളുടെ നാടിനെ കുറിച്ചിട്ടുള്ള വിലയിരുത്തലിന് വിരാമം ഇട്ടുകൊണ്ട് ഭാര്യ കടന്നു വന്നു ചോദിച്ചു "കാപ്പി ആറി കാണും ല്ലേ ? "

" എന്തൊരു നാട്? മുടിഞ്ഞ രാഷ്ട്രീയ കളികൾ? നാടിനു നന്മയുള്ള, സാധനരക്കാരാണ് ഗുണമുള്ള ഒരു വാർത്ത പോലുമില്ല. കഷ്ട്ടം ! "

ഭാര്യയുടെ ചോദ്യത്തിനുള്ള മറുപടിയായി അയാളുടെ ഉള്ളിലെ രോഷം അണപൊട്ടി.

"നമ്മുടെ പ്രശനങ്ങൾ തന്നെ നോക്കിയാൽ പോരെ...നാട് നന്നാവില്ല !" ഭർത്താവിന് ഒരു ഉപദേശവും നാടിന്റെ അവസ്ഥയെ കളിയാക്കിയും ഭാര്യ അകത്തേക്ക് പോയി.

പത്രം മാറ്റിവച്ചു അയാൾ മുറ്റത്തേക്കിറങ്ങി. കാറ്റിൽ പറന്നു വന്ന സുഗന്ധം മതിലിനോട് ചേർന്ന് നില്ക്കുന്ന കുറ്റി മുല്ല വരെ അയാളെ എത്തിച്ചു. നിറയെ പൂക്കൾ. മക്കൾ പോലും ഇതൊന്നും ശ്രദ്ധിക്കുന്നില്ലേ എന്ന് ആലോചിച്ചപ്പോൾ അയാൾക്ക് വിഷമം തോന്നി. തങ്ങളുടെ ഒക്കെ കുട്ടിക്കാലത്തു രാവിലെ എഴുന്നേറ്റാൽ ആദ്യം മുല്ല മൊട്ടിട്ടോ, മാങ്ങ വീണോ എന്നെല്ലാം നോക്കലായിരുന്നു. പക്ഷെ ഇപ്പോഴത്തെ കുട്ടികൾക്ക് അതൊന്നും അറിയില്ല. അയാൾ വിരിഞ്ഞു നിന്ന മുല്ലപ്പൂക്കൾ എല്ലാം പറിച്ചു കൈ കുമ്പിളിൽ നിറച്ചു.

" അകത്തേക്ക് പോയ ഭാര്യയുടെ ശബ്ദം ഒന്നും
കേൾക്കുന്നില്ലല്ലോ? , അവൾ എവിടെ ? തന്റെ അടുത്ത് വന്നു ഉപദേശവും തന്നു പോയതാണല്ലോ? പിന്നെ കണ്ടില്ല ! . ഈ പൂക്കൾ അവൾക്കു സമ്മാനിക്കാം" എന്ന് സ്വയം പറഞ്ഞു കൊണ്ട് അയാൾ മുറ്റത്തു നിന്ന് അടുക്കള ഭാഗത്തേക്ക് നടന്നു.

ഭാര്യ അടുക്കളയിൽ ഇല്ല . " എടീ...നീ എവിടെ? " എന്നുള്ള അയാളുടെ ചോദ്യത്തിന് "ഞാനിവിടുണ്ട് " എന്നു ഉത്തരം പുറത്തു നിന്നു വന്നു. അയാൾ കൈയ്യിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന മുല്ലപ്പൂക്കൾ അടുക്കളയുടെ തിണ്ണയിൽ വച്ച് പുറത്തേക്കു ചെല്ലുമ്പോൾ ഭാര്യ വിറക് കീറുകയാണ്.

അവൾ ആകെ വിയർത്തിരുന്നു. അയാൾ ചോദിച്ചു " നീ എന്തിനാ ഇതൊക്കെ ചെയ്യുന്നത്? ഒരു ആളെ പണിക്കു വിളിച്ചാൽ പോരെ ?


"ഒരാളെ പണിക്കു വിളിച്ചാൽ എത്രയാ കൂലി എന്നറിയുമോ? നമ്മുടെ വരുമാനം കൊണ്ടു അതിനു ഒക്കെ സാധിക്കുമോ? ഇങ്ങനെ ഒക്കെ നോക്കിയാലെ നമ്മുക്ക് മുമ്പോട്ടു പോകുവാൻ സാധിക്കൂ...!!!
ഉള്ള വെയിലിൽ കീറി ഉണക്കി വേഗം വിറകു പുരയിൽ കയറ്റണം. മഴക്കുള്ള ലക്ഷണം ഒക്കെ ഉണ്ട്...അല്ലെങ്കിൽ എനിക്കു തന്നെയാ കഷ്ടപ്പാട്...." ഭാര്യ അയാളെ നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു കൊണ്ടു മറുപടി പറഞ്ഞു.

ഭാര്യയുടെ സംസാരം അയാളെ ഉണർത്തി. അയാൾ തന്റെ വരുമാനത്തെ കുറിച്ചും അതു വേണ്ട പോലെ കൈകാര്യം ചെയ്യുന്ന ഭാര്യയെ കുറിച്ചും ചിന്തിച്ചു. അയാൾക്ക്‌ ഭാര്യയോട് വല്ലാത്ത അഭിമാനവും സ്നേഹവും തോന്നി.

അടുക്കളയിലോട്ടു കയറിയ ഭാര്യയുടെ പുറകിൽ അയാളും കയറി. അയാൾ പുറകിൽ നിന്നു ഭാര്യയെ ആലിംഗനം ചെയ്തു.
"വേണ്ട...ഞാൻ ആകെ വിയർത്തിരുന്നു" അയാൾക്ക്‌ നേരെ തിരിഞ്ഞു കൊണ്ടു ഭാര്യ പറഞ്ഞു.

" സാരമില്ല...എനിക്കും കുടുംബത്തിനും വേണ്ടി കഷ്ട്ടപ്പെടുന്ന നിന്റെ വിയർപ്പിന്റെ രുചി എനിക്കും അറിയണം...!!

അയാൾ ഭാര്യയെ വാരി പുണർന്നു. അവളുടെ കഴുത്തിലൂടെ ഊർന്നിറങ്ങുന്ന വിയർപ്പു തുള്ളികളെ അയാൾ ചുണ്ടുകൾ കൊണ്ട് ഒപ്പിയെടുത്തു. തന്റെ അദ്ധ്വാനത്തിന്റെ വിയർപ്പ് തുള്ളിയുടെ ഉപ്പു രസത്തെക്കാൾ ഏറെ സ്നേഹത്തിന്റെ മധുരമാണ് ഭാര്യയുടെ വിയർപ്പു തുള്ളികൾക്കു ഉള്ളതായി അയാൾക്ക്‌ അനുഭവപ്പെട്ടു.

അടുക്കള തിണ്ണയിൽ വച്ച മുല്ലപ്പൂക്കളുടെ സുഗന്ധം അയാളിൽ ഉന്മേഷം നിറച്ചു. പുറത്തു മഴ ചാറിത്തുടങ്ങി. അയാൾ ജനൽ വഴി പുറത്തേക്കു നോക്കി. ഭൂമിയുടെ ദാഹം തീർക്കുവാൻ മഴ ആർത്തു പെയ്യുവാൻ ഒരുങ്ങുന്നു. അയാളിലും ദാഹം കൂടി വന്നു. പിന്നെ അയാൾ പുറത്തു പെയ്യുന്ന മഴയെ ശ്രദ്ധിച്ചില്ല. അപ്പോഴേക്കും അവൾ അയാളിൽ അലിഞ്ഞു ചേർന്നിരുന്നു...!


Wednesday, March 9, 2016

മാറ്റങ്ങൾ !




ദൂരെ നിന്ന് വളരെ പ്രയാസപ്പെട്ടു ബസ്സ്‌ സ്റ്റോപ്പിലേക്ക് നടന്നുവരുന്ന അയാളെ അവൻ നോക്കിനിന്നു. അയാളുടെ ജീവിതത്തിലുള്ള മാറ്റങ്ങളെയാണ് അവൻ ശ്രദ്ധിച്ചത്. ഇപ്പോൾ എത്ര അലയസമായിട്ടാണ് അയാൾ ഡ്രസ്സ്‌ അണിഞ്ഞിരിക്കുന്നത്‌. ഒരു കാലത്ത് യവ്വനത്തിന്റെ പ്രതാപത്തിൽ നെഞ്ച് വിരിച്ചു നടന്നിരുന്ന മനുഷ്യൻ. ഇപ്പോൾ വാർദ്ധക്യത്തിന്റെ പിടിയിൽ അമർന്നു ആരോഗ്യം നഷ്ട്ടപ്പെട്ട് നടക്കാൻ പാട് പെടുന്നു .

ഓരോ രണ്ടു വർഷത്തേയും ലീവിനു നാട്ടിൽ വരുമ്പോൾ ഈ മനുഷ്യനെ അവൻ എപ്പോഴും ശ്രദ്ധിക്കാറുണ്ട്. മാറ്റങ്ങൾ എത്രപ്പെട്ടനാണ് സംഭവിക്കുന്നത്‌ മനുഷ്യ ജീവിതത്തിൽ. വർഷങ്ങൾ പോകുന്നത് നാം അറിയുന്നില്ല.

അവന്റെ ആലോചനകൾക്കിടയിൽ അയാൾ അരികിൽ എത്തിയത് അവൻ അറിഞ്ഞില്ല. ചെറിയ ഒരു ചുമയോട് കൂടി ആ പ്രായമായ മനുഷ്യൻ അവനോടു ചോദിച്ചു " മോനെ..നീ എന്ന വന്നത് ? "

"ഒരു ആഴ്ചയായി വന്നിട്ട് അമ്മാവാ...!" അവൻ മറുപടി നല്ക്കി.

അയാൾ അവനെ ആകെ ഒന്ന് നോക്കിയിട്ട് ചോദിച്ചു : മോനെ...എന്ത് പറ്റി നിനക്ക് ? വളരെ മോശമായല്ലോ ?

അപ്പോൾ ആണ് അവൻ സ്വയം ചിന്തിച്ചത് പ്രവാസ ജീവിതം തന്റെ ജീവിതത്തിലും ഏറെ മാറ്റങ്ങൾ വരുത്തിയിട്ടുണ്ടെന്ന് !

അവനു എത്തിച്ചേരാനുള്ള സ്ഥലത്തേക്ക് പോകേണ്ട ബസ്സ്‌ സ്റ്റോപ്പിൽ കുതിച്ചെത്തി. കുറച്ചു യാത്രക്കാരുടെ കൂട്ടത്തിൽ അവനും ആ ബസ്സിൽ കയറാൻ നേരം ....

പുറകിൽ നിന്ന് ആരോ പറഞ്ഞു ;

" മറ്റുള്ളവരുടെ മാറ്റങ്ങൾ ശ്രദ്ധിക്കുന്ന നാം നമ്മുടെ മാറ്റങ്ങൾ അറിയാതെ പോകുന്നു. ഇടക്ക് നമ്മൾ നമ്മുടെ മാറ്റങ്ങളെ തിരിച്ചറിയാൻ ശ്രമിക്കണം ! "

യാത്രകാർ കയറുമ്പോഴേക്കും ബസ്സ്‌ നീങ്ങി തുടങ്ങി. ബസ്സിന്റെ പുറകിലെ സീറ്റിൽ ഇരിപ്പുറപ്പിച്ച അവൻ ആരാണ് അത് പറഞ്ഞത് എന്നറിയാൻ ഒപ്പം കയറിയ യാത്രക്കാരെ ശ്രദ്ധിച്ചു തുടങ്ങി. പക്ഷെ അവർ ആരും തന്നെ അവനെ ശ്രദ്ധിച്ചില്ല.

മാറിയ പുറം കാഴ്ച്ചകൾ അവന്റെ മനസ്സിൽ തോന്നലുകളുടെ നിറഭേദങ്ങൾ നിറച്ചു തുടങ്ങി. അവ്യക്തമായ മനസ്സിന്റെ വർത്തമാനങ്ങൾ കേട്ട് വീണ്ടും കണ്ണുകളെ അവൻ മറ്റു യാത്രക്കാരുടെ ഇടയിലേക്ക് ഇറങ്ങി വിട്ടൂ. അപ്പോഴും ബസ്സ്‌ നിറുത്താതെ പായുകയാണ്.....!!!

Thursday, January 23, 2014

വിധി !


അലമാരയിൽ സൂക്ഷിച്ചിരുന്ന അകാലത്തിൽ പൊലിഞ്ഞ കൂട്ടുകാരന്റെ ഫോട്ടോ വിറയാർന്ന കൈകളാൽ എടുത്തു അയാൾ പതുക്കെ ഉമ്മറ കസാരയിൽ പോയിരുന്നു . തന്റെ ഭൂതക്കണ്ണാടി മുഖത്ത് വച്ച് അയാൾ ആ ഫോട്ടോയിൽ നോക്കി പഴയ കാലങ്ങൾ പലതും ഓർത്തു.

അയാൾ ഫോട്ടോയിൽ നോക്കി പതിയെ പറഞ്ഞു: "ഡാ..എനിക്ക് വയസ്സായി. ഇനി കൂടുതൽ കാലം ഇല്ല.ഞാൻ മരിച്ചാൽ ആ കിളവൻ മരിച്ചു എന്നേ ആളുകൾ പറയൂ, പക്ഷെ ഇത്രയും വർഷം മുമ്പ് മരിച്ചിട്ടും നീ ഇപ്പോഴും ചെറുപ്പക്കാരനാണ്. നീയാണ് ഭാഗ്യവാൻ "

ഓടി വന്ന കാറ്റ് കൂട്ടുകാരൻറെ ചിത്രം അയാളുടെ കൈയ്യിൽ നിന്ന് തട്ടിപ്പറിച്ചു കൊണ്ട് കടന്നു കളഞ്ഞു. അവശനായ അയാൾക്ക്‌ അത് നോക്കിയിരിക്കാനെ കഴിഞ്ഞോളൂ .

കൂട്ടുകാരന്റെ ചിരിച്ച മുഖചിത്രം പട്ടം പോലെ പറത്തി കാറ്റ് തൻറെ വാർദ്ധക്യത്തിന്റെ നിസ്സഹായാവസ്ഥയെ കളിയാക്കുന്നതായി അയാൾക്ക്‌ തോന്നി.

പരിഭവ പൂർണ്ണം അയാൾ കാറ്റിനോട് പറഞ്ഞു " നീ ഇപ്പോൾ ചെയ്തത് പോലെയാണ് അവനെ ഞങ്ങളിൽ നിന്ന് വിധി ഒരിക്കൽ തട്ടിയെടുത്തത് "

പക്ഷെ അയാളുടെ വാക്കുകൾക്ക് ഒരു വിലയും കൽപ്പിക്കാതെ കാറ്റ് ആ ഫോട്ടോയെ അമ്മാനമാടിക്കൊണ്ടിരിന്നു...

Tuesday, May 28, 2013

വേനൽ സ്വപ്നം



വേനലിൽ ഒരു മഴ
നല്ല മഴ പെരുമഴ
പെയ്തു തകർക്കുന്നു.

മരങ്ങൾ നനഞ്ഞു കുളിച്ചു
പുതു മഴ ഗന്ധം പാരിൽ പരത്തി
മനം നിറച്ചു മഴ തോർന്നു.

ഇടി മിന്നൽ പോലെ
മേസ്തിരിയുടെ ഗർജ്ജനം
മദ്ധ്യന ഇടവേള മയക്കത്തിനു
വിഘ്നം വരുത്തി.

മഴയല്ല പെയ്തത്
മരമല്ല കുളിച്ചത്
പുതുമഴ ഗന്ധമല്ല പരന്നത്
എരിയും ആവിയിൽ വെന്ത എൻ
വിയർപ്പൊട്ടിയ വസ്ത്രത്തിൻ ഗന്ധമാണ്.

മരം പെയ്യും മഴ പോലെ
പ്രവാസ മണ്ണിൽ ഉതിർന്നു വീണ
വിയർപ്പ് തുള്ളികൾക്ക്
മഴത്തുള്ളിയുടെ തെളിമയില്ല,
വേനൽ ചൂടിൽ ഉരുകി വീഴും
സ്വപ്നത്തിൻ ഉപ്പുരസമായിരുന്നു.

Monday, April 29, 2013

നന്മയുടെ മാഷ്‌


ബഹളങ്ങള്‍ക്ക് നടുവിലൂടെയാണ്‌ മാഷ്‌ ക്ലാസ്സ്‌ മുറിയിലേക്ക് കയറിച്ചെന്നത്‌. കുട്ടികളാരും താന്‍ ക്ലാസ്സില്‍ കയറിയത് ശ്രദ്ധിച്ചിട്ടില്ല എന്ന്‌ ബോധ്യമായത് കൊണ്ടു മാഷ്‌ അവരുടെ ശ്രദ്ധ ക്ഷണിക്കാനായി മേശയിന്മേല്‍ കൈ കൊണ്ടു ഒന്നുറക്കെ അടിച്ചു. ക്ലാസ്സ്‌ നിശബ്ദമായി. കുട്ടികള്‍ എഴുന്നേറ്റു നിന്നു മാഷുടെ മുഖത്തേക്ക് ശ്രദ്ധിച്ചു. മാഷ്‌ കുട്ടികളോട് ഇരിക്കുവാന്‍ പറഞ്ഞു. പെട്ടന്ന് കുട്ടികള്‍ക്കിടയില്‍ നിന്നു ഒരു ചോദ്യം ഉയര്‍ന്നു " മാഷേ..നമ്മുടെ ദൈവം അല്ലേ ശക്തിമാന്‍?

ഈ ചോദ്യം മാഷേ ഒന്നു ഞാട്ടിപ്പിച്ചു. എന്നാല്‍ ആ ഞെട്ടല്‍ മുഖത്ത് കാണിക്കാതെ പുഞ്ചിരിച്ചു കൊണ്ടു മാഷ്‌ പറഞ്ഞു "എല്ലാവരം ഇരിക്കൂ..ആ ചോദ്യം ചോദിച്ച ആള്‍ മാത്രം ഒന്നു എഴുന്നേറ്റു നില്‍ക്കൂ..."

അപ്പോള്‍ ഒരു കൊച്ചു മിടുക്കൻ എഴുന്നേറ്റു നിന്നു. മാഷ്‌ ചോദിച്ചു "എന്താ ഇപ്പോള്‍ ഇങ്ങനെ ഒരു സംശയം?"

അപ്പോള്‍ ആ മിടുക്കന്‍ വേറെ ഒരു കുട്ടിയെ ചൂണ്ടി കാട്ടികൊണ്ടു പറഞ്ഞു " മാഷേ, ഇവന്‍ പറയുന്നു ദൈവത്തെക്കാള്‍ കൂടുതല്‍ ശക്തി അവന്റെ അള്ളാക്ക് ആണെന്ന്..? അത് ശരിയാണോ മാഷേ?

ഈ ചോദ്യം കേട്ടപ്പോള്‍ മാഷ്‌ കുഞ്ഞു മനസ്സുകളിൽ ‍ വര്‍ഗ്ഗീയതയുടെ വിത്ത് പാകിയ മത ഭ്രാന്തന്മാരെ നിശബ്ദമായി ശപിച്ചുകൊണ്ട് കസേരയില്‍ ഇരുന്നു. ‌ മാഷുടെ നിശബ്ദത മുതലെടുത്ത്‌ കുട്ടികള്‍ വീണ്ടും തമ്മില്‍ ചെറു ശബ്ദത്തോടെ ചര്‍ച്ചകള്‍ നടത്തുവാന്‍ തുടങ്ങി. മാഷ്‌ ഓരോ കുട്ടിയുടെയും മുഖഭാവവും ചര്‍ച്ചയിലുള്ള താല്‍പ്പര്യവും ശ്രദ്ധിച്ചു. കുട്ടികളുടെ ശബ്ദം ഉയരുന്നത് കണ്ടപ്പോള്‍ മാഷ്‌ വീണ്ടും മേശയിന്മേല്‍ കൈകൊണ്ടടിച്ചു കുട്ടികളെ നിശബ്ദരാക്കി.

മാഷ്‌ കുട്ടികളോട് പുസ്തകവും പെന്‍സിലും എടുത്തു ദൈവത്തെ കുറിച്ച് ഓരോരുത്തര്‍ക്കും ഇഷ്ട്ടം ഉള്ളത് എഴുതുവാൻ പറഞ്ഞു. കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ കുട്ടികള്‍ എല്ലാവരും ഒരേ സ്വരത്തില്‍ "എഴുതി കഴിഞ്ഞു" എന്നറിയിച്ചു. കുട്ടികളുടെ പുസ്തകങ്ങള്‍ ഓരോന്നായി അദ്ദേഹം വാങ്ങി പരിശോദിച്ചു. ഒരു തരത്തിലല്ലെങ്കില്‍ മറ്റൊരു തരത്തില്‍ മൂന്ന് കാര്യങ്ങള്‍ ആണ് കുട്ടികള്‍ ദൈവത്തെ കുറിച്ച് പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത്. അത് കണ്ടപ്പോള്‍ മാഷുടെ അസ്വസ്ഥമായ മനസ്സ് ശാന്തമായി.

അദ്ദേഹം കുട്ടികളോട് പറഞ്ഞു "മക്കളെ... നിങ്ങള്‍ എല്ലാവരും ദൈവത്തെ കുറിച്ച് ഒരേ കാര്യം തന്നെയാണ് എഴുതിയിരിക്കുന്നത്. അതിന്റെ അര്‍ത്ഥം നമ്മുടെയല്ലാം ദൈവം ഒന്ന് തന്നെ എന്നതാണ്. അത് അള്ളാഹു ആയാലും ഈശ്വരന്‍ ആയാലും. മതമല്ല ദൈവം, സ്നേഹമാണ് ദൈവം. സ്നേഹം,കരുണ, നന്മ ഈ മൂന്നും ദൈവത്തില്‍ നിക്ഷിപ്തമാണ്. അത് നിങ്ങളിലും നിക്ഷിപ്തമാണ്. ജീവിതത്തില്‍ അത് ഒരിക്കലും നഷ്ട്ടപ്പെടരുത് ".

മാഷുടെ വാക്കുകൾ കുട്ടികൾ നിശബ്ദരായി കേട്ടിരുന്നു . അവർ പരസ്പ്പരം നോക്കി പുഞ്ചിരിക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ കുട്ടികളെ നന്മയുടെ മാലാഖമാരായി മാഷിന് തോന്നി . തുടർന്നുള്ള മാഷുടെ സംസാരത്തിനിടയിൽ സ്കൂള്‍ വിടാന്‍ ഉള്ള മണി മുഴങ്ങി. മാഷുടെ അനുവാദം ലഭിച്ച ശേഷം കുട്ടികള്‍ അവരവരുടെ പുസ്തക സഞ്ചിയുമായി പുറത്തേക്കു ഓടുവാൻ തുടങ്ങി. കുട്ടികൾക്ക് ശേഷം മാഷും സ്കൂൾ വിട്ടിറങ്ങി.

വഴി മദ്ധ്യേ അസ്സഹിഷ്ണുതയുടെ വർഗ്ഗീയ വിഷം ചീറ്റികൊണ്ട് കുട്ടികൾക്ക് നടുവിലൂടെ കടന്നു വന്ന മത സംഘടനയുടെ ജാഥ മാഷുടെ മനസ്സിൽ വീണ്ടും ആശങ്കയുടെ കരി നിഴൽ വീഴ്ത്തി.

Saturday, April 20, 2013

ഏടുകൾ


ഇന്നലെവരെയുള്ള ജീവിതം
വായിച്ചു തീർന്ന പുസ്തകത്തിന്റെ
ഏടുകൾ പോലെയാണ് .

ഇന്നത്തെ ജീവിതം
വായിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്ന
ഒരേട് മാത്രം.


നാളെത്തെ ജീവിതം
പ്രതീക്ഷയോടെ വായിക്കാൻ
ആഗ്രഹിക്കുന്ന ബാക്കി ഏടുകൾ മാത്രം.

Wednesday, March 13, 2013

രണ്ട് പേര്‍

ഉമ്മ


ഏതു വേദനകളിലും
ഏതു പ്രയാസങ്ങളിലും
സാന്ത്വനത്തിനായി
അല്ലാഹുവിനോടൊപ്പം
വിളിക്കുന്ന ഒരേയൊരു നാമം


*** *** *** ***


ഉപ്പ


എന്‍ ഉപ്പയുടെ
നെഞ്ചിന്‍ പിടച്ചില്‍ ഞാനറിഞ്ഞത്
ചൂണ്ടാണി വിരല്‍ വിട്ടോടിയ
കുസൃതി കുരുന്ന് എന്‍ -
കണ് വെട്ടത്തു നിന്നു
മറഞ്ഞപ്പോള്‍ മാത്രം....


*** *** *** ***